دوم : آن كه نجاستى از خارج به مخرج غائط رسيده باشد . سوم : آن كه أطراف مخرج بيشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد ودر غير اين سه صورت مىشود مخرج را با آب شست ويا به دستوري كه بعدا گفته مىشود با پارچه وسنگ ومانند اينها پاك كرد ، اگر چه شستن با آب بهتر است . مسأله 66 - مخرج بول با غير آب پاك نمىشود ، وبايد با آب دو مرتبه شسته شود . مسأله 67 - اگر مخرج غائط را با آب بشويند ، بايد چيزى از غائط در آن نماند ، ولى باقي ماندن رنگ وبوى آن مانعى ندارد ، واگر در دفعه أول طورى شسته شود كه ذره‌اى از غائط در آن نماند ، دوباره شستن لازم نيست . مسأله 68 - هر گاه با سنگ وكلوخ ومانند اينها غائط را از مخرج بر طرف كنند ، پاك مىشود وبنابر احتياط واجب بايد حد أقل با سه قطعه باشد . مسأله 69 - اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه ، اگر چه هميشه بعد از بول يا غائط فورا تطهير مىكرده ، بنا بر احتياط واجب بايد خود را تطهير نمايد . مسأله 70 - اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز مخرج را تطهير كرده يا نه ، نمازى كه خوانده صحيح است ، ولى براي نمازهاى بعد بايد تطهير كند . استبراء مسأله 71 - استبراء عمل مستحبى است كه مردها بعد از بيرون آمدن بول انجام مىدهند ، وآن داراى اقسامى است ، وبهترين آنها اين است كه بعد از قطع شدن بول ، اگر مخرج غائط نجس شده ، أول آن را تطهير كنند ، بعد سه دفعه با انگشت ميانه دست چپ ، از مخرج غائط تا بيخ آلت بكشند ، وبعد شست را روى آلت وانگشت پهلوى شست را زير آن بگذارند وسه مرتبه تا ختنه‌گاه بكشند ، وپس از آن سه مرتبه سر آلت را فشار دهند .